۱- شکّ لااقل در شرايطي، مي‌تواند عاملي براي تحقيق يا تعميق دانش و معرفت گردد. انساني که اصلاً شکّ نمي‌کند، قاعدتاً تفکّر نمي‌کند.

۲- شکّ نه هميشه و نه درباره‌ي همه چيز رواست و نه هميشه و در هر شرايطي منجر به تحقيق و تحرّي حقيقت يا تعميق معرفت مي‌شود.  نمي‌توان گفت شکّ في حدّ نفسه و به طور مطلق امر مطلوب و مفيدي است. يقين، در مجموع و به خصوص به لحاظ عملي و رواني بهتر از حالت ترديد و شکّ است. آنچه سازنده و موجب تعميق معرفت حقيقت است، تعقّل است و تعقّل لزوماً ملازم با شکّ نيست. شکّ و ترديد نه شرط لازم و نه شرط کافي براي تعمّق و تدبّر است، بلکه چه بسا حجابي شود افتاده بر چهره‌ي حقيقت.

۳- شکّ و ترديد مي‌تواند محرّکي براي انديشيدن در باورهاي تقليدي و سنّتي گردد و اين انديشيدن نيز ممکن است به تحقيق و تحرّي حقيقي يا تعميق و توسعه‌ي معرفتي بينجامند، اگر چه فرآيند پرمخاطره‌اي است.

۴- مشکل شکّ آنجاست که کسي با وجود مواجه شدن با شواهد و نشانه‌هاي حقيقت در ترديد بماند.

۵- بین شکّ و تشکیک باید فرق بگذاریم. تشکیک هم ممکن است با نیّت تحقیقت یا شیطنت باشد و نشانه‌ی انحراف قلب.

سایت: وبگاه اندیشه ای و راهبردی بینش

http://www.bineesh.ir

=======================================================

مطالب مرتبط در وبلاگ « نماز چشمه رحمت»

شکیات نماز و نماز احتیاط

شکیات نماز ، شکیات غسل (فیلم کوتاه)

واجبات و مبطلات نماز(فیلم کوتاه)